مثل گرد و غبار

که اصرار و اسراری

همه چیز را می پوشاند

مثل تکرار

همه ی چیزهای تکراری

برگ کهنه به خاک می نشیند

×××

دست هایی پنهان شمع ها را خاموش می کنند

تاخوف آشکار

آشکار تر شود

زاده ی امواج تویی

اما قلب عاصی پروازت را

مثل پروانه

در درک عاجزانه ای

به شمع می سپاری