دونفس چاپ

دونفس نشئه ي ناپيدا داردشب

كه دراندوهِ ملال آورِ آواي چكاوك

خفته شايد باشد

شبچراغي كه ازآن سوسو مي آيد

تنِ اِستاده ي شبتابي را مانَد

شبكور

دونفس چهچهه از قامتِ شب باقي

پَروبالي

در متنِ آوازِ قناري كه زديم

بي كه ازياد رَوَد مشكلِ اندوهِ آواي چكاوك

ازخروسِ نَفَسِ ساحرِ شب اَفروزان

صبح ازنشئه ي ناپيدا

سرخواهد زد

 
 
sohrab.jpg